Syndrom oszusta – zjawisko psychologiczne powodujące brak wiary we własne osiągnięcia, stan bezzasadnej niepewności i lęku. Gdy pomimo zewnętrznych dowodów własnej kompetencji osoby cierpiące z powodu tego syndromu pozostają przekonane, że są oszustami i nie zasługują na sukces, który osiągnęły.
◼ Czemu warto przyjrzeć się syndromowi oszusta?
◼ Na jakie sposoby możemy doświadczyć syndromu oszusta?
◼ Jak przy syndromie oszusta postrzegany jest sukces i porażka?
◼ Jak możemy sobie radzić z syndromem oszusta?
◼ O szkodliwości „udało mi się”.
O powyższych i kilku innych aspektach syndromu oszusta rozmawiałem z Anną Dąbrowską – trenerką mentalną, fotografoterapeutką, konsultantką kryzysową.
Ania po 22 latach pracy w korporacjach (IT i ubezpieczeniowej) podjęła decyzję o zmianie swojej ścieżki zawodowej. Przygotowywała się do niej pod względem merytorycznym równolegle przez kilka ostatnich lat – jest certyfikowanym trenerem mentalnym, coachem, konsultantem kryzysowym, trenerem gry Podróż Bohatera i fotografoterapeutką.
Od prawie trzech lat tworzy markę Skrzydła Pracownia Zmian. Swoim klientom pomaga określić obszar zmian, zaplanować i wdrożyć je z odwagą i pewnością siebie. Wspiera w wyjściu z utknięcia, odzyskiwaniu sprawczości i wewnętrznego spokoju, towarzyszy w drodze po własne TAK.
Od 2020 roku Ania współpracuje z Fundacją Dobra Porażka, na przykład przy organizacji Dnia Porażki.
Jeśli nie chcecie przegapić kolejnych Spotkań z porażką zapiszcie się na newsletter Fundacji Dobra Porażka!
Zapraszamy do wysłuchania rozmowy!
Podcast
Warto wiedzieć!
Objawy syndromu oszusta
Oto kilka objawów, które mogą wskazywać na to, że cierpisz na syndrom oszusta:
- Samokrytyka i poczucie, że nigdy nie jesteś wystarczająco dobra/y.
- Stałe porównywanie się do innych osób i przekonanie, że są one lepsze lub bardziej zasługujące na sukces niż ty.
- Strach przed odkryciem przez innych, że nie jesteś tak dobra/y, jak udajesz.
- Przypisywanie swojego sukcesu czynnikom zewnętrznym, takim jak szczęście, przypadkowość lub kontakty, a nie swoim umiejętnościom i pracy.
- Nadmierny nacisk na perfekcjonizm i unikanie ryzyka z powodu obawy przed porażką lub krytyką.
Bardziej szczegółowe informacje znajdziecie w nagraniu!
Efekt Dunninga-Krugera
W rozmowie pojawiło się odniesienie do efektu Dunninga-Krugera. Jaki związek ma z tym syndrom oszusta?
Syndrom oszusta jest stanem emocjonalnym, w którym osoba czuje się jak oszust, niezależnie od faktycznych osiągnięć. Osoby cierpiące na syndrom oszusta mają tendencję do przeceniania kompetencji innych ludzi i do niedoceniania swoich własnych osiągnięć. Mogą też unikać wyzwań z obawy przed porażką, a także przypisywać swoje sukcesy czynnikom zewnętrznym, takim jak szczęście czy znajomości.
Efekt Dunninga-Krugera, z kolei, to tendencja niektórych ludzi do przeceniania swoich umiejętności i kompetencji, nawet wtedy, gdy mają niewystarczającą wiedzę lub doświadczenie. Oznacza to, że ludzie o niskiej kompetencji często są pewni swoich umiejętności, podczas gdy ludzie o wyższej kompetencji mogą być bardziej skłonni do wątpliwości w swoje umiejętności.
Można w dużym uproszczeniu powiedzieć, że efekt Dunninga-Krugera jest odwrotnością syndromu oszusta.
